oaoa

Nieuws


Het mysterie van Sibylle Baier

Donderdag 15 maart 2018
De maand maart 2018 staat voor Oud Anders in het teken van artiesten die door de muzen bedeeld werden met een uitverkoren talent, maar om onduidelijke redenen nooit een plaats in de schijnwerpers zochten. Robbie Basho, Gimmer Nicholson en Tia Blake raakten stuk voor stuk in de vergetelheid, mogelijk omdat ze besloten zich afzijdig te houden van het geraas en gebral van de muziekindustrie, of omdat ze hun muzikale ambities van het een op het andere moment aan de wilgen hingen.

Aan bovengenoemd rijtje begaafde muzikanten kunnen we nog een naam toevoegen, te weten die van de Duitse, later naar Amerika geëmigreerde Sibylle Baier. In een tijdsbestek van drie jaar (1970 1973) nam ze op eigen houtje een aantal songs op waarvan ze zowel de melodie als de tekst helemaal zelf geschreven had. De liedjes waren muzikaal gezien wonderlijk economisch in elkaar gezet; Baier hield overduidelijk niet van overbodige tierelantijntjes. Deze indruk wordt bevestigd door de simpele, poëtische observaties in haar lyrics.

Baier was natuurlijk geen Emily Dickinson. Haar Engels – alhoewel heel behoorlijk – kon nou eenmaal niet aan dat van de geniale kluizenares tippen. Maar toch werkten haar teksten op een manier die aan Dickinson doen denken. Ze beschreef de werkelijkheid om haar heen zonder overmatige analyse en zonder overdreven emoties. Blijft staan een reeks ongekunstelde, maar zorgvuldig geplaatste woorden waaraan de luisteraar onomstotelijke waarheden kan onttrekken. Zo werkt de betere poëzie. Bob Dylan kon zo schrijven, Leonard Cohen kon het, en Sibylle Baier kon het ook.

Er zijn critici die Baier om een andere reden met Dickinson vergelijken. Net zoals de Amerikaanse dichteres maakte ze haar werk namelijk in volstrekte afzondering. Niemand lijkt iets geweten te hebben van Baiers kunstzinnige bezigheden. Nu ja, dit beeld klopt niet helemaal. De avant-garde filmregisseur Wim Wenders gaf haar een piepkleine rol in zijn road movie ‘Alice in den Städten’, en ze zong in Jochen Richters rolprent ‘Umarmungen und andere Sachen’. Maar toch – wie zou vermoed hebben dat deze beginnende actrice een aantal songs van hoge kwaliteit had vastgelegd? Haar tapes verscheepte ze veilig naar de zolder, en zelf zou ze er in haar leven niets meer mee doen. Ze gaf haar aspiraties als actrice en zangeres op en verdween op zeker moment – we weten niet precies wanneer - naar Amerika om er een gezinsleven op te bouwen.

Zoon Robbie Baier maakte in 2004 een compilatie van haar inmiddels dertig jaar oude opnames. Hij schonk de door hem samengestelde bandjes aan familieleden, waarna het via wat omwegen in handen kwam van een platenlabel. In 2006 werd er een CD uitgebracht, getiteld ‘Colour Green’.
Het internet vermeldt niet of Robbie de tapes bij toeval ontdekte, zodat hem het verborgen talent van zijn moeder als een donderslag bij heldere hemel geopenbaard werd. In zo’n mooi sprookje zouden we maar al te graag willen geloven. Het lijkt echter waarschijnlijker dat hij altijd al op de hoogte is geweest van haar muzikale vaardigheden. Per slot van rekening werd hij zelf muzikant, en dat had hij natuurlijk niet van een vreemde. Hij maakte pas werk van haar tapes toen hij als artiest zelf aan de weg begon te timmeren. Als insider weet je de weg nu eenmaal een stuk beter in muziekland. Hij zag zijn inspanningen beloond; ‘Colour Green’ wordt door de critici inmiddels als één van die verloren gegane juweeltjes van de internationale folkscene uit de jaren ’70 beschouwd.

Sybille Baier heeft zich niet bemoeid met de verspreiding van haar CD. Al evenmin volgt ze de website die haar zoon voor haar in het leven heeft geroepen. Op de site zelf verklaart Robbie dit met de woorden dat ‘het internet haar alleen maar duizelig maakt’. Verder stelt hij dat er ooit mogelijk een bundel met Sibylle’s gedichten gepubliceerd wordt. Geruchten als zou zijn moeder overwegen een nieuwe CD te maken moeten verder betwijfeld worden. En misschien is het ook wel beter dat dit niet gebeurt. Opdat er nooit afbreuk wordt gedaan aan het schone mysterie van Sibylle Baier.

Oud Anders draait zondagavond twee songs van Sibylle Baier. De nummers heten ‘I Lost Something In The Hills’ en ‘Colour Green’, de titelsong van haar album.



PLAYLIST OUD ANDERS, ZONDAG 18 MAART 2018 OP AAFM, 22.00 - 23.00 UUR

01 Hoboeckentanz - Fraunhofer Saitenmusik - 3.18
Fraunhofer Saitenmusik is een van de beste vertegenwoordigers van de Beierse en Noord-Europese volksmuziek. Of dit nog iets met de typische Duitse schlagers te maken heeft? Nee.

02 I Lost Something In The Hills - Sibylle Baier - 3.28
- zie boven -

03 Bells of Hell Go Ting a'Ling a'Ling - Nurse with Wound - 7.51
De Britse experimentele band rond oprichter Steve Stapleton blijft verbazen. Hier een nummer van hun album Parade (2013)

04 Sonata for Harp solo F Minor – Jean-Baptiste Cardon - 5.52
Vera Dulova is de beroemdste harpiste van de Russische school. Hier voert ze een sonate uit van de in Nederland geboren Fransman Jean-Baptiste Cardon

05 Sugar Dumpling (Original Version) - Sam Cooke - 2.18
Een van Sam Cooke’s grootste hits

06 Raag Kirwani - Nikhil Banerjee - 15.37
In India was sitarvirtuoos Nikhil Banerjee een even grote naam als Ravi Shankar

07 Colour Green - Sibylle Baier - 2.25
- zie boven -

08 My Lady Carey’s Dompe - Tasto Solo - 3.05
De titel betekent ‘het verdriet van Lady Carey’, en zou eventueel op de onthoofde Anna Boleyn slaan, de tweede vrouw van Henry VIII. Het stuk voor is een van de mooiste composities voor clavecimbel die ons uit de Tudor periode resten

09 Songs of Old - Jesca Hoop - 4.43
De voorraad getalenteerde Amerikaanse zangeressen lijkt onuitputtelijk. Jesca Hoop werd min of meer gelanceerd door Tom Waits en zijn vrouw, bij wie ze enige tijd kindermeisje was

10 Utviklingssang - Masabumi Kikuchi - 4.36
De Japanse jazzpianist Masabumi Kikuchi klinkt hier bijna als Satie

11 It Had to Be You - Anita O'Day - 3.57
De onconventionele Anita O’Day rekende in de jaren ’40 af met het stereotype van het lievige jazz zangeresje. She’s got rhythm!
Deel dit artikel: Twitter | Facebook | WhatsApp | Google+ | E-mail

Nieuws

Het tragische lot van Parisina Malatesta

De Russische componist en pianist Serge Rachmaninov (1873 - ...

Living Torch van Kali Malone

We beginnen dit artikel met een correctie: in de uitzending ...

Violist Jascha Heifetz speelt Tsjaikovki

Op de vraag wie er nu eigenlijk de grootste violist was die ...

Chet Atkins en de Nashville Sound

De Amerikaanse gitarist Chet Atkins wordt wel de uitvinder v...

Groove&, een Zuid-Koreaans percussie trio

Oud Anders biedt u zondagavond 26 februari 2023 een plezieri...

Compositie voor vijftig messen

Probeert u het eens uit: ga naar uw keukenla en pak er een a...

Melaine Dalibert in Oud Anders

Je vraagt je af hoe het mogelijk kan zijn: een componist die...

Het bloed van Kvasir

De mythologieën die de mensheid in de loop der tijden ontwi...

Dale Kavanagh, klassiek gitariste

U wordt er stil van als we de prijzen die de Canadese gitari...

Fusion band Al-Qasar in Oud Anders

Who Are We? is het opwindende album van het internationale g...

Claudio Arrau speelt Nocturne no. 19 van Chopin

Voor de uitzending Oud Anders van zondag 15 januari had ik h...

Gelukkig Nowruz

Een uitzending Oud Anders op 1 januari vindt niet elk jaar p...

Kerstsfeer in Oud Anders

Welkom op de Oud Anders pagina van omroep AAFM! Dat ik u met...

Het Betoverde Woud van Francesco Geminiani

Het WK 2022 blijft een merkwaardig toernooi. Een paar van mi...

Karlheinz Stockhausen: Hochzeiten

Op de vooravond van de WK wedstrijd Nederland – Argentini...

Trygve Seim en Andreas Utnem: Christmas Songs

De schrik sloeg me om het hart toen ik vrijdag 25-11-’22 N...

Antirealistische Noise uit Letland

Voetbal kan me meestal niet zo bekoren. Het spelletje boeit ...

Fanfare Pourpour in Oud Anders

Fanfare, hoempapa of dweilorkesten: het is niet iets dat we ...

Raga Kirwani voor viool en sitar

De viool zoals wij die kennen werd omstreeks 1790 door Engel...

Flamencogitarist Vicente Amigo

Het flamenco gitaarspel zoals wij dat kennen had vroeger een...

Advertentie

© 1986 - 2023 Stichting Lokale Omroep Almelo